Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2009

Στρατιωτικός νόμος και στρατιωτικοποίηση της δημόσιας υγείας με πρόσχημα τη νέα γρίπη

Η εποχή της γρίπης είναι εδώ. Για ποιό τύπο γρίπης θα ανησυχήσουμε φέτος και ποια μέτρα πρέπει να παρουμε, ποιο είδος εμβολιασμού; Θυμηθείτε το 1976 με τη γριπη των χοίρων. Εκείνη τη χρονιά ή κυβέρνηση μας είπε, ότι η γρίπη μπορεί να αποδειχτεί φονιάς για το έθνος, και η  Ουάσιγκτον αποφάσισε, ότι κάθε άντρας και κάθε γυναίκα και παιδί στη πατρίδα, πρέπει να «πυροβοληθεί» (εμβολιαστεί) για να αποτραπεί η πανδημία στο έθνος»
Έτσι 46.000.000 αμερικανοί υπάκουα υποβλήθηκαν στον εμβολιασμό, και τώρα τουλάχιστον 4.000 απαιτούν απο τον θείο Σαμ, 3.5 δις δολλάρια για τις  παρενέργειες που υπέστησαν. Νευρολογικές ζημιές και θανάτους (Mike Wallace, CBS, 60 Minutes, November 4, 1979)
Οι ομοσποδιακοί κρατικοί υπάλληλοι και οι φαρμακοβιομηχανίες συναντήθηκαν για να συζητήσουν τα αποτελέσματα μιας ενοχλητικής νέας μελέτης που διενεργήθηκε από τον επιδημιολόγο Tom Verstraeten, ,  σχετικά με τους συνήθεις βρεφικούς και παιδικούς εμβολιασμούς.
Σύμφωνα με την έρευνα  σε μια βάση δεδομένων για 100.000 εμβολιασμένων παιδιών με εμβόλια που περιέχουν το συντηρητικό thimerosal    που έχει συστατική ουσία του τον υδράργυρο, φάνηκε αλματώδης αύξηση των κρουσμάτων αυτισμού και πλήθος νευρολογικών διαταραχών στα παιδιά.

Αυτά και άλλα πολλά ανησύχησαν το αμερικάνικο κράτος, όχι γιατί ξαφνικά απέκτησε ευαισθησίες και συμπόνια, για τους ανθρώπους, αλλά γιατί αρχικά βρέθηκε αντιμέτωπο με σωρεία αγωγών αποζημιώσεων απο τους υπηκόους του, και άρχισε να χάνει το παιχνίδι της υπακοής και της επιβολής μέσω των τρομολαγνικών σεναρίων περί πανδημιών, αλλά και γιατί είδε ότι τέτοιες εξελίξεις σε χώρες που το αμερικάνικο κράτος εμφανίζεται με ανθρωπιστικό πρόσωπο θα ήταν καταστροφικές για τα σχέδια του.
Δεν είναι τυχαίο που γερουσιαστές σαν τον Ρ.Φ Κένεντυ δήλωνουν: « Θα είναι δύσκολο να υπολογιστεί η ζημιά στη χώρα μας, όταν αν τα κράτη του τρίτου κόσμου, εκλάβουν την ανθρωπιστική βοήθεια και τη προσπάθεια μείωσης των ασθενειών΄, μέσω των εμβολιασμών ως  εχθρική αφού δηλητηριάζονται τα παιδιά τους. Σκεφτείτε πως θα ερμηνευθεί αυτό το σενάριο από τους εχθρούς του έθνους.»(Robert F. Kennedy Jr., Vaccinations: Deadly Immunity, June 2005)
Όμως το 2009 μέσω του παγκόσμιου οργανισμού υγείας αρχίζει νέα εκστρατεία και προπαγάνδα σχετικά με το κίνδυνο πανδημίας απο τη γρίπη των χοίρων

«Βάσει των στοιχείων, τα κριτήρια για να χαρακτηρίσουμε τη εξάπλωση της γρίπης των χοίρων πανδημία έχουν καλυφθεί. Αποφασίζω λοιπόν να θέσω σε κατάσταση πανδημικής επιφυλακής 6. Η πανδημία είναι παγκόσμια
» Margaret Chan, Director-General, World Health Organization (WHO), Press Briefing  11 June 2009)
“Τουλάχιστον 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι θα μπορούσαν να μολυνθούν κατά τη διάρκεια των επόμενων δύο ετών – σχεδόν ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού.” (Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας όπως αναφέρεται από τα δυτικά μέσα, Ιούλιος 2009)
Η “γρίπη χοίρων θα μπορούσε να χτυπήσει μέχρι 40 τοις εκατό Αμερικανών κατά τη διάρκεια των επόμενων δύο ετών και πολλοί  θα μπορούσαν να πεθάνουν εάν μια εκστρατεία εμβολίων και άλλα μέτρα δεν είναι επιτύχουν (Επίσημη δήλωση της αμερικανικής κυβέρνησης, Associated Press,  24 Ιουλίου 2009).

“Οι ΗΠΑ αναμένουν να έχουν 160 εκατομμύριο δόσεις του εμβολίου γρίπης χοίρων διαθέσιμου μέσα στον Οκτώβριο”,
(Associated Press, 23 July 2009)
Οι “κατασκευαστές εμβολίων θα μπορούσαν να παραγάγουν 4,9 δις εμβόλια γρίπης ετησίως στο καλύτερο σενάριο”, Margaret Chan,  Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (WHO), Reuters, 21 Ιουλίου 2009)
Οι πλουσιότερες χώρες όπως οι ΗΠΑ και η Μεγάλη Βρετανία θα πληρώσουν ακριβώς κάτω από $10 ανά δόση [ του H1N1 εμβολίου γρίπης ]…. Οι αναπτυσσόμενες χώρες θα καταβάλουν μια χαμηλότερη τιμή, συνολικά $400 δισεκατομμύρια για τις φαρμακοβιομηχανίες (Βusinness Week, Ιούλιος 2009)
Πόλεμος χωρίς σύνορα, μια μεγάλη οικονομική κρίση, μια στρατιωτική περιπέτεια στη Μέση Ανατολή, μια ογκώδης συγκέντρωση του πλούτου ως αποτέλεσμα της αναδιάρθρωσης του  οικονομικού συστήματος.

Οι  οικονομικές και κοινωνικές εξαρθρώσεις είναι εκτεταμένες.
Οι ζωές των ανθρώπων καταστρέφονται
Ο κόσμος είναι στη συμβολή της σοβαρότερης κρίσης στη σύγχρονη ιστορία.
Οι πτωχεύσεις, μαζική ανεργία, η κατάρρευση των κοινωνικών προγραμμάτων, είναι οι ανεξιστόρητες συνέπειες.

Αλλά η κοινή γνώμη πρέπει να παραμείνει ανίδεη
:
“Υπάρχουν αυξανόμενα σημάδια της οικονομικής ανάκαμψης”
“Ο πόλεμος της Μέσης Ανατολής  δεν είναι ” ακριβώς πόλεμος “”, είναι μια ανθρωπιστική προσπάθεια»
Οι δυνάμεις στρατιωτικού συνασπισμού μάχονται “στη διατήρηση της ειρήνης,” παλεύουν τη “τρομοκρατία με τη δημοκρατία”
«Πρέπει να προστατεύσουμε τους εαυτους μας ενάντια στις επιθέσεις τρομοκρατών»

Πρέπει να αμυνθούμε ενάντια στις τρομοκρατικές επιθέσεις”

Οι αριθμοί για τις δολοφονίες αμάχων γίνονται διαχειρήσιμα νούμερα. Τα πολεμικά εγκλήματα κρύβονται.
Οι άνθρωποι παραπλανιούνται στη φύση και την ιστορία της νέας παγκόσμιας τάξης.

Οι πραγματικές αιτίες και οι συνέπειες αυτής της παγκόσμιας οικονομικής και κοινωνικής κατάρρευσης παραμένουν.
Η “πραγματική κρίση” πρέπει να παραλλαχτεί μέσω της πολιτικής παραπληροφόρησης ψεμάτων και μέσων.
Ετσι κατασκευάζονται κρίσεις εκεί που δεν υπαρχουν…
Είναι προς το συμφέρον των πολιτικών  και των κυρίαρχων να εκτραπεί η δημόσια προσοχή. Πόσο καλύτερα να επιτύχει αυτόν τον στόχο;

Τεχνητά  δημιουργεί μιαν ατμόσφαιρα του φόβου και του εκφοβισμού που χρησιμεύει να αποδυναμώσει και να αφοπλίσει τις αντιστάσεις ενάντια στην καθιερωμένη οικονομική και πολιτική τάξη.
Ο στόχος είναι να υπονομευθούν όλες οι μορφές αντίθεσης και κοινωνικής αντίστασης.
Η παγκόσμια  πανδημία γρίπης χοίρων χρησιμεύει να παραπλανήσει την κοινή γνώμη.
Η «πανδημία» του 2009, που άρχισε στο Μεξικό τον Απρίλιο: συμπίπτει με μια οικονομική ύφεση. Συμπίπτει  μια μια εποχή  στρατιωτικής κλιμάκωσης.
Το επιδημιολογικό στοιχείο κατασκευάζεται, πλαστογραφείται και είναι διαχειρήσιμο. Σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (WHO), μια επιδημία  απειλεί τις ζωές εκατομμυρίων των ανθρώπων
Μια “καταστροφική έκτακτη ανάγκη” κατασκευάζεται. Οι οργανισμοί.όπως ο παγκόσμιος οργανισμός υγείας (WHO) και το αμερικανικό κέντρο για τον έλεγχο ασθενειών (CDC) είναι  εγκεκριμμένοι οργανισμοί . Γιατί να πουν ψέμματα;
Οι άνθρωποι θεωρούν ότι η κρίση δημόσιας υγείας σε διεθνές επίπεδο είναι πραγματική και ότι οι ανώτεροι υπάλληλοι κυβερνητικής υγείας “εργάζονται για το δημόσιο αγαθό.”
Τα δημοσιεύματα στον τύπο επιβεβαιώνουν την πρόθεση της αμερικανικής κυβέρνησης  να εκτελέσει ένα πρόγραμμα μαζικού H1N1 εμβολιασμού το φθινόπωρο του2009.  Μια  σύμβαση για 160.000.000  δόσεις έχει υπογραφεί με μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες, για να εμβολιάστει  περισσότερο από μισό αμερικανικό πληθυσμό.  Παρόμοια σχέδια βρίσκονται σε εξέλιξη σε άλλες δυτικές χώρες συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας, Καναδάς, το UK.
Οι εθελοντές στρατολογούνται για να εξετάσουν το εμβόλιο γρίπης χοίρων κατά τη διάρκεια του μήνα Αυγούστου, με σκοπό να εκτελεστεί ένα εθνικό πρόγραμμα εμβολιασμού το φθινόπωρο.
Στην πόλη της Νέας Υόρκης τον Απρίλιο, αρκετά παιδιά ταξινομήθηκαν ως νοσούντα με τον ιό H1N1, όμως σε καμία από αυτές τις περιπτώσεις,  η διάγνωση δεν επιβεβαιώθηκε εργαστηριακά.
Ο Δρ. Frieden σημαιώνει ότι  οι ανώτεροι υπάλληλοι υγείας συνήγαγαν το προκαταρκτικό συμπέρασμά τους μετά από δοκιμές στα χαρτομάντηλα μόνο από  οκτώ σπουδαστές, άλλες δοκιμές σε μαθητές βγήκαν αρνητικές στο ιό.
Στην πραγματικότητα οι εκθέσεις είναι αντιφατικές: σύμφωνα δημοσιεύματα,  μόνο απο το έργαστήριο της Ατλάντα CDCP επιβεβαιώθηκε  κρούσμα  H1N1.”  (Michel Chossudovsky, τα πολιτικά ψέματα και η παραπληροφόρηση MEDIA σχετικά με την πανδημική, σφαιρική έρευνα γρίπης χοίρων, Μάιος 2009, τελευταία αναφορά είναι από των New York Times, τις 25 Απριλίου ..2009)
Η γρίπη είναι μια κοινή ασθένεια. Εκτός αν υπάρχει μια λεπτομερής εξέταση εργαστηρίων,ο ιός  δεν μπορεί να ταυτοποιηθεί
Υπάρχουν πολυάριθμες περιπτώσεις της εποχιακής γρίπης σε ολόκληρη την Αμερική, σε ετήσια βάση. “Σύμφωνα με το καναδικό ιατρικό περιοδικό ένωσης, η ΚΟΙΝΗ γρίπη σκοτώνει μέχρι 2.500 Καναδούς και περίπου 36.000 Αμερικανούς ετησίως. Παγκοσμίως, ο αριθμός θανάτων που αποδίδονται στη γρίπη κάθε έτος είναι μεταξύ 250.000 και 500.000 “(Thomas Walkom, το αστέρι του Τορόντου, 1 Μαϊ’ου 2009).
Πόσο αποτελεσματικά να κατευνάσεις και να χαλιναγωγήσεις την οργή των ανθρώπων; Κατασκεύασε μια κρίση. Μια παγκόσμια πανδημία. Στάλλαξε το φόβο. Η πανδημία γρίπης χρησιμοποιείται για να εμποδίσει την οργανωμένη αντίσταση ενάντια στην κυριαρχική ελίτ. Παρέχει μια πρόφαση και μια αιτιολόγηση για να υιοθετηθούν καταστάσεις εκτάκτης ανάγκης.
Στο πλαίσιο της υπάρχουσας νομοθεσίας στις ΗΠΑ, ο στρατιωτικός νόμος, που υπονοεί την αναστολή της συνταγματικής κυβέρνησης, θα μπορούσε να επικαλεσθεί στην περίπτωση “μιας καταστροφικής έκτακτης ανάγκης” συμπεριλαμβανομένου τη H1N1 πανδημίας γρίπης
Ο εμβολιασμός ως έκτακτη ανάγκη και τα αμέτρηρα εκατομμύρια για τις φαρμακευτικές εταιρίες
Η εξαπάτηση με τη γρίπη των πτηνών το 2005, ήταν μια πρόβα για την «πανδημία» του 2009. Οι βιοτεχνολογικές και φαρμακευτικές εταιρίες και τα πάρε δώσε με τις κυβερνήσεις και τους οργανισμούς πίσω από κλειστές πόρτες, είχαν ως αποτέλεσμα, την απόκρυψη από τις κυβερνήσεις για τους κινδύνους του υδράργυρου thimerosal  στα εμβόλια. Ο παγκόσμιος οργανισμός υγείας με τις μεγαλύτερες φαρμακοβιομηχανίες Baxter, GlaxoSmithKline, Novartis, Sanofi- Aventis και AstraZeneca έχει συμφωνήσει στη παραγωγή 4,9 δισεκατομμυρίων εμβολίων και έχουν υπογράψει τις συμβάσεις 50 κράτη…
Ο ΠΟΥ αρνείται να δώσει τα πρακτικά της συνεδρίασης που αποφασίστηκε με τις παραπανω φαρμακοβιομηχανίες η μαζική παραγωγή του εμβολίου για τη γρίπη H1N1
Σύμφωνα με τις διεθνείς συμβάσεις με τον ΠΟΥ, έχει την εξουσία να αναγκάσει τα κράτη μέλη του, που είναι 194 σε καραντίνα και ταξιδιωτικές οδηγίες αν δεν υπακούσουν…στον εμβολιασμό, ωστε να επιτύχει τον προγραμματισμένο εμβολιασμό…
Η ζωή απειλείται από το εμβόλιο…
Αν και τα δικαιώματα κατασκευής του εμβολίου έχουν δοθεί σε μερικές εταιρίες, η πατέντα και τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στην εταιρία Baxter.
H αίτηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας εμβολίων Baxter ΗΠΑ 2009/0060950 Α1. (Βλ. William Engdahl, παρέχει τώρα νομική ασυλία για τους κατασκευαστές εμβολίων γρίπης χοίρων, Ιούλιος 2009)
Η πατέντα αφορά  «τη σύνθεση ή το εμβόλιο περιλαμβάνει περισσότερα από ένα αντιγόνα… όπως η γρίπη Α και η γρίπη β που επιλέγεται ειδικά από ανθρώπινο ιό.
H1N1, H2N2, H3N2, H5N1, H7N7, H1N2, H9N2, H7N2, H7N3, υποκατηγορίες H10N7, από τη γρίπη χοίρων H1N1, H1N2, H3N1 και H3N2 υποκατηγορίες, από τη γρίπη σκυλιών ή αλόγων H7N7, H3N8 και υποκατηγορίες από πτηνά H5N1, H7N2, H1N7, H7N3, H13N6, H5N9, H11N6, H3N8, H9N2, H5N2, H4N8, H10N7, H2N2, H8N4, H14N5, HΡ5, υποκατηγορίες H12N5.”
Κατάλληλες συνθέσεις για τη παραγωγή του εμβολίου μπορούν να επιλεχτούν από τα ορυκτά πηκτώματα, το υδροξείδιο αλουμινίου, ουσίες επιφάνειας, lysolecithin, pluronic polyols, τα polyanions ή τα γαλακτώματα πετρελαίου , ή ένας συνδυασμός επ’ αυτού. η επιλογή του βοηθού  από την προοριζόμενη χρήση. Η τοξικότητα μπορεί  να ποικίλει από καμία τοξικότητα στην υψηλή τοξικότητα.”

Χωρίς τη νομική ευθύνη, μπορεί η  Baxter να προετοιμάζεται να πωλήσει τις εκατοντάδες των εκατομμυρίων των δόσεων που περιέχουν το ιδιαίτερα τοξικό υδροξείδιο αλουμινίου ως βοηθό;


Στρατιωτικός νόμος, εγκλεισμός και στρατόπεδα καραντίνας

… τα κέντρα κράτησης, η στρατικοποιημένη αστυνομία, οι φωτογραφικές μηχανές επιτήρησης και ένας εσωτερικός  στρατιωτικός νόμος δεν είναι αρκετά… Ακόμα κι αν ξέρουμε ότι οι εγκαταστάσεις καραντίνας είναι ήδη σε ισχύ, θέλουμε τώρα να γίνουν τέτοιες κατασκευές  στρατόπεδων στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις χρησιμοποιώντας την πάντα δημοφιλή δικαιολογία ότι οι εγκαταστάσεις είναι για τους σκοπούς μιας εθνικής έκτακτης ανάγκης. Με το κάλπικο χρέος και την κρίση  οικονομίας να πηγαίνει χειρότερα και χειρότερα, η πιθανότητα να ξεσπασει κοινωνική οργή και συγκρούσεις γίνεται μια μεγαλύτερη απειλή. Την ανάγκη για λήψη ανάλογων μέτρων  εξετάζει η Ισλανδία, και η Ελλάδα και άλλα κράτη (Daily Paul, September 2008, Σεπτέμβριος 2008)
Από την έρευνα του Michel Chossudovsky που δημοσιεύτηκε στις 26 Ιουλίου στο
http://globalresearch.ca
Δημοσιεύτηκε από Αναρχικούς, αναρχικές μέσα και έξω απο σχολεία και σχολές

Η μετανάστευση ως εργαλείο επιβολής της κυριαρχίας

Η μετανάστευση ως εργαλείο επιβολής της κυριαρχίας

tz06c
Σύμφωνα με τους «ειδικούς» η μετανάστευση είναι ένα φαινόμενο στα πλαίσια της αναζήτησης των ανθρώπων για καλύτερες συνθήκες ζωής. Η μετανάστευση σύμφωνα με την κρατούσα άποψη θεωρείται εκούσια. Αν όμως κάποιος κάνει μια απλή αναδρομή τουλάχιστον στους τελευταίους αιώνες θα δει ότι η μετανάστευση έχει χρησιμοποιηθεί πάντα ως μέσο για την επιβολή και τη διατήρηση της εξουσίας.
Από την βιομηχανική αναδιάρθρωση στην Αγγλία που οι εξουσιαστές προκειμένου να σπρώξουν το αγροτικό πληθυσμό στις βιομηχανικές περιοχές, που τότε αναπτύσσονταν, έκαιγαν και περιέφραζαν τις αγροτικές εκτάσεις, για να στερήσουν τους πρωτογενείς πόρους, μέχρι τις μέρες μας που εστίες πολέμων, «ανακατατάξεις», (όπως αυτές της ανατολικής Ευρώπης από τη δεκαετία του ’90), δημιούργησαν τις συνθήκες εκείνες για την εξαθλίωση πληθυσμών και την «εκούσια» φυγή από τους τόπους της μέχρι τότε διαβίωσής τους.
Η εσωτερική, αρχικά, μετανάστευση και λίγο αργότερα η μετανάστευση προς τους βιομηχανικά αναπτυσσόμενους τόπους εμπεριέχει το στοιχείο της επιβολής, πρωταρχικά ως προς εκείνους που αναγκάζονται να μεταναστεύσουν και κατά δεύτερον σε αυτούς που ήδη κατοικούν στους τόπους υποδοχής.
Η κυριαρχία χρησιμοποιεί με ποικίλους τρόπους, αυτό το αναλώσιμο εξαθλιωμένο έμψυχο «υλικό».
Επαναδιαπραγματεύεται και επιβάλλει τις εξουσιαστικές σχέσεις ενώ εκμεταλλεύεται με έμμεσο ή άμεσο τρόπο τους διαχωρισμούς που η ίδια έχει κατασκευάσει.
Χρησιμοποιεί δοκιμασμένες μεθοδεύσεις, όπως η δημοσιοποίηση της «αύξησης» των δεικτών της εγκληματικότητας και η ανάγκη καταπολέμησης της. Αυτή όμως η εγκληματικότητα (απότοκος της εξαθλίωσης και των εξουσιαστικών σχέσεων και δομών που έχουν επιβληθεί) σε καιρούς που η κοινωνική οργή τείνει να δημιουργήσει ρήξεις και φθορές στην καθεστηκυία τάξη, είναι και το εργαλείο της εξουσίας για περισσότερη καταστολή. Οι άθλιες συνθήκες μέσα στις οποίες βρίσκονταν ανέκαθεν οι οικονομικοί μετανάστες, επιβάλλονται από την εξουσία προκειμένου να πετύχει τους εκάστοτε στόχους της.
Ένας σημαντικός στόχος είναι η αποσύνθεση της συνοχής των ανταγωνιστικών προς την εξουσία τμημάτων του κοινωνικού χώρου. Αλλά και η ανάπτυξη ανταγωνισμών μέσα στον κοινωνικό χώρο, ώστε να αποσυμπιέζεται και να εκτονώνεται η αντίθεση προς την κυριαρχία.
Οι προσδοκίες που κατά καιρούς καλλιεργούνται από τους εξουσιαστές και τις πολιτικές τους προεκτάσεις, για καλυτέρευση των συνθηκών των ημεδαπών και ενσωμάτωση των εξαθλιωμένων, είναι ένα ακόμη εργαλείο για την κάμψη της κοινωνικής οργής, στα πλαίσια των παροχών που της επιτρέπουν να «αναζωογονεί» την διατήρηση του καθεστώτος καταπίεσης κι εκμετάλλευσης.
Οι περιοχές της Αττικής που ιστορικά έχουν φιλοξενήσει πρόσφυγες, εσωτερικούς μετανάστες αλλά και οικονομικούς μετανάστες από άλλες περιοχές του πλανήτη από το 1922 και μέχρι τις μέρες μας είναι οι εξής:
Οι πρόσφυγες της Μικράς Ασίας το 1922, ένας πληθυσμός 220.000 που κατέληξε στην Αθήνα σε πληθυσμό κατοίκων 450.000 περίπου, εγκαταστάθηκαν: «στην Καλλιθέα (Σκοπευτήριο, Χαροκόπου), τα Κουντουριώτικα, την Κοκκινιά, την Δραπετσώνα και τον Κορυδαλλό κ.α. Σε περιοχές εκτός σχεδίου ή ανάμεσα στους πλούσιους πολεοδομικά χώρους ανάμεσα στα κτήρια της οργανωμένης δόμησης όπως στην Κοκκινιά (πολυκατοικίες), την Νέα Φιλαδέλφεια, την Νέα Ιωνία και τις Τζιτζιφιές.
Πρέπει να σημειωθεί ότι ανάμεσα στις κτισμένες από το κράτος κατοικίες, εγκαταστάθηκαν και άλλοι πρόσφυγες είτε συγγενείς ή συγχωριανοί εκείνων που έλαβαν διαμέρισμα ή κατοικία, οι οποίοι κατοίκησαν κυριολεκτικά σε παράγκες ανάμεσα στα μπλόκ της οργανωμένης δόμησης, όπως για παράδειγμα στις Τζιτζιφιές.
Εδώ πια έχουμε κανονικές παραγκουπόλεις, μεγάλες σε μέγεθος με πληθυσμό από 2-4 χιλιάδες κατοίκους, σε πυκνά συσσωματώματα παραγκών, από κάθε υλικό και μορφή, όπου αρκετά αργότερα το κράτος τις εξόπλισε με στοιχειώδη ύδρευση και αποχέτευση, και όπου παρέμειναν οι πρόσφυγες μέχρι και το τέλος της δεκαετίας του 1960 και αργότερα
», (Παραγκουπόλεις ένα τυπικό καπιταλιστικό φαινόμενο, Γ. Σαρηγιάννης).
Οι βίαιες μετακινήσεις πληθυσμών, οι εκκενώσεις χωριών και η καταστροφή από τους κρατιστές των καλλιεργειών, κατά τη διάρκεια του εμφύλιου, ονομάστηκε από τους «ειδικούς» αστυφιλία.
Αυτή τη περίοδο εγκαταστάθηκαν σε άθλιες συνθήκες 500.000 άνθρωποι στη περιοχή της Αθήνας σε πληθυσμό που αριθμούσε τότε περίπου 1360.οοο, οι περισσότεροι εγκαταστάθηκαν στις δυτικές περιοχές της Αθήνας, ενώ άλλοι που είχαν καταφέρει να πουλήσουν μέρος από τις περιουσίες τους, εγκαταστάθηκαν στις πολυκατοικίες των περιοχών της Αθήνας, Κυψέλη, Πατήσια, κλπ, στις λεγόμενες «αθηναϊκές πολυκατοικίες».
i-geitonia-2_s1Τη δεκαετία του ’50 περιοχές που φιλοξένησαν τους εξαθλιωμένους εσωτερικούς μετανάστες ήταν μεγάλες εκτάσεις στο Μενίδι, τα Λιόσια, την Πετρούπολη, το Περιστέρι, και, προς τον Πειραιά και το Θριάσιο, το Πέραμα, τον Κορυδαλλό, τον Ασπρόπυργο, την Ελευσίνα, κ.α.
Από τη δεκαετία του 1990 αυτές περίπου οι περιοχές δέχτηκαν και τους μετανάστες από τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες και όχι μόνο απ’ αυτές.
Τα κύματα μεταναστών μέχρι σήμερα στοιβάζονται επίσης και σε παραγκουπόλεις δίπλα σε γεωργικές καλλιέργειες, βλ. Ηλεία και φραουλοπαραγωγοί, αλλά και πλάι στα υπό κατασκευή ολυμπιακά έργα κ.λπ.
Επίσης τα ημιυπόγεια και τα μικρά διαμερίσματα των εσωτερικών μεταναστών του 1950, έχουν κατοικηθεί από τις νέες φουρνιές εξαθλιωμένων ανθρώπων.
Σε αυτές τις συνθήκες είναι δυνατόν να επιτευχθεί συσπείρωση των εξαθλιωμένων και καταπιεσμένων και να υπάρξουν εξεγερτικές διεργασίες . Στον αντίποδα, όμως, όλο και περισσότερο λειτουργεί η ανασφάλεια και η αλλοτρίωση με αποτέλεσμα να υπάρχουν φαινόμενα ρατσισμού, και από την άλλη οι εξαθλιωμένοι να εξαρτούνται από τοπικές και πολυεθνικές μαφίες.
Τα κατά καιρούς μεταναστευτικά ρεύματα και οι πρόσφυγες χρησιμοποιήθηκαν από το κράτος με πολλούς τρόπους. Η εξουσιαστική σχέση και η υποτέλεια που καλλιεργήθηκε από τη πλευρά των κυρίαρχων περιελάμβανε «παροχές» μέσω της νομιμοποίησης των κατοικιών τους, εξάρτηση από μαφίες και κομματικούς προστάτες κλπ. Γειτονιές που παραδοσιακά ήταν προσφυγικές και μεγάλο μέρος του πληθυσμού τους συμμετείχε στην αντίσταση και τον εμφύλιο, αρχικά δέχτηκαν καταστολή και αργότερα παροχές για την ενσωμάτωση των κατοίκων τους. Δεν είναι τυχαίο πως η δικτατορία της 21ης Απριλίου εξάλειψε όσες παράγκες είχαν απομείνει κτίζοντας πολυκατοικίες. Σε άλλες περιπτώσεις που το κράτος είχε σοβαρό πρόβλημα εκκενώθηκαν και κατεδαφίστηκαν, όπως έγινε στις παραγκουπόλεις της Δραπετσώνας το 1960.
Τα κύματα των οικονομικών μεταναστών από τη δεκαετία του ’90 μέχρι σήμερα στοιβάχτηκαν στις ίδιες περιοχές. Αντιμετώπισαν την ίδια μεταχείριση από το κράτος, με τους προηγούμενους. Απορροφήθηκαν και αυτά με τη σειρά τους από τους πολιτικούς μηχανισμούς του κράτους, λεηλατήθηκαν από μαφίες ομοεθνών τους, είτε από τους μηχανισμούς νομιμοποίησης και εύρεσης εργασίας στις οποίες συνυπάρχουν πολιτικοί μηχανισμοί αλλοτρίωσης και οργανωμένες συμμορίες. Χρησιμοποιήθηκαν από το κράτος και το κεφάλαιο, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που είχαν χρησιμοποιηθεί οι προηγούμενοι.
Η εκμετάλλευση, η καταστολή η αλλοτρίωση είναι το ζητούμενο για τη κυριαρχία, οι διαχωρισμοί μεταξύ προσφύγων και ντόπιων είναι μια από τις δικές της συνταγές, όπως και οι δείκτες «αύξησης» της εγκληματικότητας, η οικονομική κρίση, ο κίνδυνος της τρομοκρατίας κλπ.
Το ζητούμενο για τους αναρχικούς όμως είναι να μπορούν να συνθέσουν και να αναλύσουν αυτά τα συστατικά της κυριαρχίας που τους κάνουν να στέκονται εχθρικά απέναντί της. Δεν έχουν να ζητήσουν τίποτα από το κράτος, γιατί γνωρίζουν ότι οι παροχές του, θα είναι ένα τερτίπι για τη διαιώνιση της εξουσίας. Η καταστολή και η αφομοίωση γίνεται με πολλούς τρόπους όπως η βία, οι παροχές και η διαπραγμάτευση.
Οι λογικές της συνδιαλλαγής είναι το ίδιο εχθρικές με την ωμή βία του κράτους, οι μισές αλήθειες και τα πολιτικά παιχνίδια δεν μας αφορούν. Για τον απλούστατο λόγο πως η ανθρώπινη ευτυχία δεν μπορεί να χτιστεί με ψέματα και απάτες που είναι συστατικά της πολιτικής.
(Δημοσιεύτηκε από Αναρχικούς/ες μέσα και έξω από σχολεία και σχολές)