Η ΝΑΡΚΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΦΥΛΑΚΗ

Τι μας επιβάλλεται;


Η ανασφάλεια, η πλήξη, η παραίτηση, η εξάρτηση, ο αποπροασανατολισμός, ο φόβος, το άγχος, η αγωνία για την επιβίωση ο συμβιβασμός, η παραίτηση, η υπακοή, η υποταγή…


Πότε και από ποιούς μας επιβάλλονται;


Σχολείο, πανεπιστήμιο, στρατός, καταναγκαστική εργασία, Γιατί μας επιβάλλονται; Μπορεί η απάντηση να φαίνεται απλοϊκή… μα για να αφαιρέσουν κάθε ψήγμα ελευθερίας, ανυποταξίας και ανθρωπιάς, για να κυριαρχούν και να εκμεταλλεύονται τους ανθρώπους ανενόχλητοι. Να τους υποτάξουν.


Όμως για πολλούς ανθρώπους, αυτά δεν πιάνουν… και συνεχίζουν να τα αντιμάχονται, συνεχίζουν να αναζητούν την ελευθερία τους.


Έτσι λοιπόν, το κράτος και τα τσιράκια του χρησιμοποιούν και άλλα μέσα για να επιβληθούν. Όποτε χρειαστεί τα βγάζουν από τα συρτάρια τους, ιδιαίτερα σε περιόδους όξυνσης της κοινωνικής οργής και των κοινωνικών συγκρούσεων, όπως έγινε και μετά την κοινωνική εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 και παλιότερα… Ένα από αυτά είναι τα ναρκωτικά.


Με ιδεολογήματα και φιλοσοφήματα, και την ψευδαίσθηση ελευθερίας που δημιουργούν οι ουσίες, προσπαθούν να απομακρύνουν τους ανθρώπους από την πραγματικότητα που βιώνουν και δίκαια τους γεμίζει οργή, να τους αποξενώσουν από τα ίδια τους τα συναισθήματα και την εξεγερτική διάθεση, να τους αποδομήσουν, ώστε να μπορούν να τους καταστήσουν πειθήνιους, εξαρτημένους, εκμεταλλεύσιμους, υποταγμένους Με αυτό τον τρόπο οι εξουσιαστές όταν δεν μπορούν να επιβληθούν άμεσα και βίαια, επιβάλλονται και υποτάσσουν έμμεσα. Αποπροσανατολίζουν, προτάσσοντας ιδεολογήματα και ψευδαισθήσεις για την αναζήτηση της ελευθερίας και των δήθεν ελεύθερων επιλογών, απομακρύνουν τους ανθρώπους από τον αγώνα για την επανάκτηση της κλεμμένης ελευθερίας τους. Με τη διοχέτευση ουσιών, επιχειρούν να διαστρεβλώσουν την ανθρώπινη αντίληψη, για να ξεχάσουν οι άνθρωποι την πραγματικότητα που τους έχει επιβληθεί.


Είτε μέσα από «νόμιμες» ουσίες όπως είναι το αλκοόλ και τα συνταγογραφημένα χάπια, είτε μέσα από «παράνομες» ουσίες, όπως είναι το χάσις, η κοκαίνη, το lsd, το mdma, τα τριπάκια,η ηρωίνη κ.α. Η χρήση ναρκωτικών είναι μια ακόμα φυλακή που χτίζεται με ψευδαισθήσεις ελευθερίας, συναισθημάτων και δημιουργικότητας μέσα από την χρήση ουσιών. Είτε με το life style που προωθείται, και τον επιβαλλόμενο τρόπο ζωής και κατανάλωσης, είτε με την συνεχή ανακάλυψη από τους ειδικούς ψυχικών διαταραχών, είτε με εναλλακτικά σενάρια για αυτοδιάθεση του σώματος και εμπειριών…
Αποδομούν, αναμορφώνουν, ελέγχουν καθιστούν τους ανθρώπους αδύναμους και εξαρτημένους.


Η «μάστιγα» των ναρκωτικών, της εξαθλίωσης και της εξάρτησης δεν είναι μόνο αυτοί οι κολασμένοι που το κράτος αφήνει να λιώνουν στους δρόμους. Αυτοί που για τους σχεδιασμούς του κράτους και την όξυνση της καταστολής μεταφέρονται, όπου το κράτος επιλέξει, για να βρουν την δόση τους. Αυτούς που το κράτος χρησιμοποιεί για να επιτύχει την συναίνεση που χρειάζεται για όξυνση της καταστολής και την επιβολή της κυριαρχίας του. Στις μεταφορές της πιάτσας, από το ένα σημείο στο άλλο οι αναρχικοί δεν μπορούν να κάνουν τις ομάδες δίωξης, των τοξικοεξαρτημένων ανθρώπων.Αυτοί είναι οι λίγοι και όπως όλοι μπορούμε να καταλάβουμε δεν φτάνουν όλοι οι τοξικοεξάρτημένοι σε αυτό το στάδιο εξαθλίωσης. Εξάλλου δεν είναι όλες οι ουσίες ίδιες…, όπως θα έλεγαν και οι υπέρμαχοι κάποιων από αυτές.


Η πραγματικότητα όμως είναι ότι όλες οι ναρκωτικές ουσίες καταστέλλουν.
Σε αυτή την διαμορφωμένη κατάσταση που διαιωνίζεται για να εξυπηρετεί κράτος και εξουσία, έρχονται και οι ειδικοί, για να την απενοχοποιήσουν. Είναι λένε «θέμα γονιδίου» η εξάρτηση, έτσι επιτυγχάνεται η ψυχιατρικοποίηση της ουσιοεξάρτησης και παύει να απασχολεί ως κοινωνικό φαινόμενο που έχει επιβληθεί, γίνεται θέμα των ψυχιάτρων και των «άτυχων με το γονίδιο, δηλαδή θέλουν να μας πείσουν πως κράτος και εξουσία, ουδέποτε δεν επιχείρησαν να επιβάλλουν αυτού του είδους την υποταγή και εξαθλίωση στους ανθρώπους.


Φιλάνθρωποι, κρατικοί, εναλλακτικοί, κώμματα, επιστήμονες , είδικοί και ΜΚΟ, όλοι «αναγνωρίζουν» το πρόβλημα των ναρκωτικών και σκύβουν πάνω του, ο καθένας στο ρόλο που του αναλογεί, έτσι ώστε το κράτος να δείξει ένα προνοιακό προσωπείο, τόσο όσο να αποενοχοποιηθεί και να αναγνωριστεί ο ρόλος του στη δήθεν καταπολέμηση των ναρκωτικών.


Όσοι αντιμάχονται το κράτος, δεν μπορούν να ζητούν από αυτό τη νομιμοποίηση, οποιασδήποτε ουσίας. Οι εξουσιαστικές σχέσεις που υπάρχουν στην κοινωνία διέπονται από νόμους και κανόνες προκειμένου αυτές να διαιωνίζονται. Τα αιτήματα για νόμιμα η παράνομα ναρκωτικά δεν αποτελούν παρά αναγνώριση της κρατικής εξουσίας, να επιβάλλεται και να υποτάσσει.


Απέναντι στο κράτος, τις επιβαλλόμενες εξουσιαστικές σχέσεις και τους νόμους που τις διέπουν, ορθώνονται έμπρακτα οι αρνήσεις των καταπιεσμένων. Η ανθρώπινη δημιουργικότητα περνάει μέσα από την δημιουργία ανθρώπινων και σχέσεων στο εδώ και στο τώρα με στόχο τον συνεπή και ανιδιοτελή αγώνα ενάντια σε εξουσία, κράτος και τα διάφορα παράγωγά τους.
Οι αρνήσεις που εκφράζονται χωρίς διαμεσολαβητές, αντανακλούν την θέληση των καταπιεσμένων για ένα κόσμο ελεύθερο και ανεξούσιο.


Γι’ αυτό τα οδοφράγματα απέναντι σε κράτος κι εξουσία ορθώνονται και ενάντια σε κάθε είδους νάρκωση κι εξάρτηση

Αναρχικοί,αναρχικές μέσα και έξω από σχολεία και σχολές

Συγκεντρώσεις και συζήτηση ενάντια σε κάθε είδους νάρκωση και εξάρτηση

Επειδή είναι ένα ξεπερασμένο παραμύθι, πως η νεανική αμφισβήτηση, η επαναστατικότητα και ο πειραματισμός εκφράζονται με τη χρήση οιασδήποτε ουσίας

Επειδή η δήθεν ελεύθερη επιλογή στο life style και στο ντοπάρισμα δεν μπορεί να καλύψει την ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ, την ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ, το ΦΟΒΟ, την ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ, την ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ, την ΠΛΗΞΗ… που έχουν επιβληθεί

Το κολαστήρι της Μακρονήσου

Μακρόνησος τόπος εξορίας/Makronisos exile island from anarchypress on Vimeo.

Το κολαστήρι της Μακρονήσου

Το βίντεο αυτό, προβλήθηκε στο αναρχικό διήμερο του Πολυτεχνείου, που διοργανώνεται από την Αναρχική Αρχειοθήκη, στις 16 Νοεμβρίου 2008
Εξήντα χρόνια πριν, στις 29 Φλεβάρη και την 1η Μάρτη του 1948 συντελείται ένα ομαδικό έγκλημα σε βάρος των σκαπανέων του Α΄ τάγματος. Ο επίσημος απολογισμός είναι 17 νεκροί και 61 τραυματίες, ενώ από τη φρουρά του στρατοπέδου υπάρχουν τέσσερις τραυματίες από πέτρες. Προσωπικές μαρτυρίες ανεβάζουν τον αριθμό των νεκρών σε περισσότερους από 200.
Είναι ένα σημαντικό επεισόδιο στο τρομακτικό στρατόπεδο αναμόρφωσης, που τέθηκε σε λειτουργία το Μάη του1947 (Μετά την απόφαση του ΓΕΣ της 3 Απριλίου 1947). Σημαντικό γεγονός αλλά όχι και καθοριστικό.
Κι όμως, οι σημερινοί συνέταιροι στο μεγάλο εξουσιαστικό πανηγύρι στο οποίο έχουν επιδοθεί εδώ και δεκαετίες το μόνο που κάνουν είναι να προσπαθούν να αποκομίσουν πολιτικά οφέλη και να εξοπλίζουν το ιδεολογικό οπλοστάσιο τους με όπλα, που κατασκευάζουν ψεύτικες συνειδήσεις.


Κι όμως πολλά είναι τα αδιαπέραστα πέπλα που έχουν απλωθεί τόσο από τους «δεξιούς» όσο και από τους «αριστερούς», μέσα στο πνεύμα της συναίνεσης και της ομοψυχίας για «το καλό του τόπου». Μια τετριμμένη φράση που χρησιμοποιούν ανέκαθεν όταν θέλουν να τονίσουν την εθνικοπατριωτική ομοψυχία και την συναίνεση στο προχώρημα των κυριαρχικών σχεδιασμών.Το νησί αυτό, που είναι ένας ξερόβραχος 18 περίπου τετραγωνικών χιλιομέτρων, αποτέλεσε το μέρος όπου στήθηκε η ελληνική, η δεξιά εκδοχή των Γκούλαγκ. Όσο υπάρχει, θα υπενθυμίζει την κτηνωδία της εξουσίας. Κι αν εδώ στήθηκε η δεξιά εκδοχή της σε άλλα σημεία του ελλαδικού χώρου, αλλά και πέρα απ’ αυτόν, είχαμε την αριστερή και μαρξιστική της εκδήλωση.
Άλλωστε, ο κρατισμός και η εξουσιαστική μανία είτε με την «αριστερή» είτε με την «δεξιά» ιδεολογική της απόχρωση, είναι το ίδιο εχθρική προς την ανθρώπινη οντότητα, αλλά και όχι μόνο προς αυτήν.


Μακρόνησος
Το κράτος (και αργότερα η αριστερά) φόρτωσε τα εγκλήματά του σε μία από τις προσωπίδες του, αυτήν που ονομάστηκε φασισμός. Για να σκεπαστεί το ιστορικό και συνολικό έγκλημα. Κι όμως. Το νησί αυτό (όπως και η Γυάρος) δεν χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σαν χώρος εξόντωσης, αναμόρφωσης, και φυλάκισης. Πολλές φορές στη διάρκεια της γνωστής εδώ και επτά χιλιάδες χρόνια ιστορία του η Κρανάη ή νησί της Ελένης, όπως ονομαζόταν τα πολύ παλιά χρόνια, χρησιμοποιήθηκε σαν χώρος φυλάκισης ανθρώπινων σωμάτων και ψυχών.
Πολύ πριν έρθει το 1947, στη διάρκεια του Βαλκανικού πολέμου το 1912 με 1913 είχε μεταφερθεί μεγάλος αριθμός τούρκων αιχμαλώτων, που έζησαν και εξοντώθηκαν σ’ αυτό το «ειδυλλιακό» περιβάλλον μέχρι που υπογράφτηκε η «ειρήνη» οπότε, οι εναπομείναντες, μετακινήθηκαν στην Τουρκία.Μακρόνησος.Χιλιάδες βασανισμένοι. Ανανήψαντες με την κάλυψη του κόμματος και αμετανόητοι είτε λόγω της πίστης τους σ’ αυτό, είτε σαν στάση αγώνα και ζωής έξω απ’ αυτό. Τόσο οι χιλιάδες μετανοημένοι όσο και οι πολύ λιγότεροι αμετανόητοι εξοντώθηκαν ή αναμορφώθηκαν από τις δύο αντιτιθέμενες τάσεις της εξουσίας, της κρατικής επιβολής.
Κοινή επιδίωξη ήταν η ΠΛΗΡΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗ.
Τόσο από αυτούς που εξαπάτησαν αναρίθμητες ανθρώπινες υπάρξεις και τους έσυραν στα στρατόπεδα και τους «παράδεισους» του ανατολικού μπλοκ, όσο και από εκείνους που έστησαν τη Μακρόνησο, τη Γυάρο, τον Άη Στράτη.
Μακρόνησος
Εδώ άρχισαν να στοιβάζονται χιλιάδες άνθρωποι μετά το Δεκέμβρη του 1944 και την συμφωνία της Βάρκιζας που υπόγραψε η ΕΑΜική αντιπροσωπεία το Φλεβάρη του 1945.
Τα συμβαλλόμενα μέρη που την υπέγραψαν ήξεραν πολύ καλά τί θα επακολουθούσε:
«Αμνηστεύονται τα πολιτικά αδικήματα τα τελεσθέντα από της 3ης Δεκεμβρίου 1944 μέχρι της υπογραφής του παρόντος. Εξαιρούνται της αμνηστίας τα συναφή κοινά αδικήματα κατά της ζωής και της περιουσίας, τα οποία δεν ήσαν απαραιτήτως αναγκαία δια την επιτυχίαν του πολιτικού αδικήματος. Ο σχετικός νόμος θα δημοσιευθή άμα τη υπογραφή της παρούσης συμφωνίας» (άρθρο 3 της συμφωνίας)
Ό,τι απόμεινε τώρα είναι πόνος, πίκρα, εμπειρία, ανάμνηση. Αμετακίνητα στερεωμένοι οι μεν και οι δε. Κι ο χρόνος να κυλά μέσα από τις αναμνήσεις μιας φρίκης. Παγωμένες εικόνες, σκληρές στιγμές, πείσμα αλλά και πάθος.Ένα πάθος που θα έπρεπε να εξαγοραστεί, να τσακιστεί να αποδιοργανωθεί και να ενταχτεί.
Για να έρθει μετά και επίσημα ο «αλληλοσεβασμός» των αντιπάλων. Για να αποδειχθεί ότι η αμφίπλευρη «αναμόρφωση» δεν ήταν άσκοπη. Για να φανεί πως όσο λιγοστεύουν οι επιζήσαντες, τόσο η παραποιημένη ιστορία, η μονόπλευρη πραγματικότητα τείνει να αλώσει ακόμα περισσότερες συνειδήσεις.

Παρέλαση ανανήψαντων της Μακρονήσου στο Στάδιο

Άλλωστε η αποδόμηση της ανθρώπινης υπόστασης, που επιχειρούσαν οι βασανιστές της Μακρονήσου, μπορεί κάλλιστα να αντικατασταθεί από την ιδεολογική παγωνιά μιας ανταγωνιστικής στάσης που κατασκευάζει απολιθώματα, γενίτσαρους και νεογενίτσαρους της αριστεράς.
Πέρασαν 60 χρόνια από την σφαγή των αρχών του 1948.
Εξήντα ένα χρόνια από τότε που κατασκευάστηκε ένα ακόμη νεκροταφείο όπου επιχειρήθηκε να θαφτεί η ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Και πενήντα ολόκληρα χρόνια από τότε που το αναμορφωτήριο έκλεισε. Τα σύγχρονα αναμορφωτήρια όμως δεν έπαψαν να είναι σε δράση. Μήπως επειδή τίποτα δεν μπορεί να ανακόψει το πάθος για την ανθρωπιά, τη λευτεριά και την κοινωνική δικαιοσύνη;Τα αναμορφωτήρια δεν μπόρεσαν να ανακόψουν τους αγώνες των καταπιεσμένων.
Κορυφαίες στιγμές παραμένουν τα «Ιουλιανά» του 1965, η Μεγάλη εξέγερση το Νοέμβρη του 1973, οι μεγάλες συγκρούσεις των πρώτων χρόνων της μεταπολίτευσης, το Πολυτεχνείο του 1985, το Πολυτεχνείο του 1995, οι μαθητικές κινητοποιήσεις της τελευταίας δεκαετίας του εικοστού αιώνα μέχρι σήμερα όπως οι φοιτητικές κινητοποιήσεις και συγκρούσεις με τις δυνάμεις της κρατικής επιβολής αλλά και μια ατέλειωτη σειρά γεγονότων με κοινωνική και απελευθερωτική ουσία.
Γεγονότα που έχουν μεγάλη σημασία λόγω της έντασης με την οποία εκδηλώθηκαν όσο και από το γεγονός της συμμετοχής χιλιάδων ανθρώπων ιδιαίτερα νεολαίων.ΜακρόνησοςΈνα μέρος όπου η εξουσία επιχείρησε το ακατόρθωτο και πέτυχε μόνο πρόσκαιρα αποτελέσματα.
Η θλιβερή της συνέχεια θα δοκιμάζεται από το πνεύμα της ανυποταξίας που θα εξακολουθεί να δαμάζει μέσα στο χρόνο τα κάθε είδους Γκουαντανάμο που στήνονται.
Αναρχική Αρχειοθήκη, συντρόφισσες, σύντροφοι

Πλαστικές σφαίρες χρησιμοποιήθηκαν εναντίον ανήλικων διαδηλωτών

Ακόμα και με τη χρήση πλαστικών σφαιρών οι κρατικοί δολοφόνοι προσπάθησαν να αποτρέψουν την οργή και την εξεγερτική διάθεση  στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο  της 7ης Δεκέμβρη.
Μια από τις φωτογραφίες που μας στάλθηκαν δείχνει την πλάτη 14χρονου μαθητή, που απέφυγε χειρότερο τραυματισμό εξαιτίας του μπουφάν και του φούτερ που φορούσε και τον προστάτευσαν.
Τις προηγούμενες μέρες το κράτος σε μια λυσσαλέα προσπάθεια καταστολής και τρομοκρατίας, που όπως αποδείχτηκε δεν επηρρέασε τους αγωνιζόμενους και καταπιέσμενους νεολαίους να βγουν στους δρόμους και να συγκρουστούν, εκτός από τα χημικά και τους διεμβολισμούς διαδηλωτών από τους μπάτσους με τις μοτοσυκλέττες τους στο Σύνταγμα στις 6/12 και στο Πολυτεχνείο στις 7/12, προχώρησε σε ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο σε τουλάχιστον 1000 προσαγωγές, πολλές από αυτές ήταν “προληπτικές”, δεκάδες απο αυτές έγιναν συλλήψεις και πολλές από αυτές αφορούσαν ανήλικους, .
Στις 21 έφτασαν οι συλλήψεις της πορείας της 7ης Δεκεμβρίου στην Αθήνα, οι 10 είναι ανήλικοι, ενώ ένας 14χρονος παραπέμπεται για κακούργημα με τον διαβόητο κουκουλονόμο.
Το Σάββατο 5 Δεκεμβρίου είχε πραγματοποιηθεί η εισβολή των ΜΑΤ στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο “ρεσάλτο” η σύλληψη των παρευρισκομένων και ακολούθησε η εισβολή των ΜΑΤ στο δημαρχείο Κερατσινίου και η σύλληψη των αλληλέγγυων που βρίσκονταν μέσα.
Στη Θεσσαλονίκη καποιες συλλήψεις μετατράπηκαν σε προφυλακίσεις.
Το κράτος προχώρησε σε μια ακόμα προσπάθεια τρομοκράτησης διώκοντας γονείς για παραμέληση ανηλίκων (τα παιδιά τους έχουν ήδη συλληφθεί στις κινητοποιήσεις του τριημέρου) …

Αλληλεγγύη στους φυλακισμένους και διωκόμενους της 5, 6, 7 Δεκέμβρη

(δημοσιεύτηκε από Αναρχικούς, αναρχικές μέσα και έξω από σχολεία και σχολές)