Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καταστολή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καταστολή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2010

Συγκεντρώσεις και συζήτηση ενάντια σε κάθε είδους νάρκωση και εξάρτηση




Επειδή είναι ένα ξεπερασμένο παραμύθι, πως η νεανική αμφισβήτηση, η επαναστατικότητα και ο πειραματισμός εκφράζονται με τη χρήση οιασδήποτε ουσίας

Επειδή η δήθεν ελεύθερη επιλογή στο life style και στο ντοπάρισμα δεν μπορεί να καλύψει την ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ, την ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ, το ΦΟΒΟ, την ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ, την ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ, την ΠΛΗΞΗ… που έχουν επιβληθεί

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2009

Το κράτος απροκάλυπτα εχθρικό απέναντι στις ανθρώπινες κοινωνίες

 

«΄Οποιοι θέλουν μπαίνουν στη χώρα ή φεύγουν όποτε θέλουν. H εγκληματικότητα έχει πάρει απίστευτες διαστάσεις[…]Εχουμε μια πρωτοφανή έκρηξη βίας», δήλωσε ο Χρυσοχοίδης στην  Κ της Κυριακής.

Και συνέχισε με τα γνωστά γελοία επιχειρήματα περί κάμψης του τουρισμού λόγω του περασμενου Δεκέμβρη, στην Αθήνα.
Λες και όλος ο ελλαδικός χώρος και οι κάτοικοι του, δεν περίμεναν την κάμψη, το κλείσιμο των μαγαζιών,  και την έκρηξη της ανεργίας και πριν την κοινωνική εξέγερση, λες και μόνο εκείνος ο μήνας έφταιγε για την συνεχή συρρίκνωση και την οικονομική ανασφάλεια και την ανέργια
«Λόγω του περασμένου Δεκεμβρίου. H ζημιά στον τουρισμό και στο εμπόριο ήταν μεγάλη εξαιτίας των επεισοδίων. Σας θυμίζω την προβολή από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης.»
ΧΡΥΣΟΧΟΙΔΗΣΌχι ο ΥΠ.ΠΡΟ.ΠΟ δεν τρελάθηκε, ούτε κάποιοι θέλουν να τον κάψουν με τις συνεχείς δηλώσεις και συνεντεύξεις στα ΜΜΕ.
Ο ΥΠ.ΠΡΟ.ΠΟ αναβαθμίζεται…
Δεν είναι τυχαίο που εδώ και 40 μέρες που το Πασοκ διαχειρίζεται την εξουσία, οι δηλώσεις του ΥΠ.ΠΡΟ.ΠΟ και οι εξαγγελίες του είναι οι μόνες που ακούγονται, μαζί με του υπουργού  οικονομικών για χρεωκοπία, επιτήρηση και έλλειμμα, που κατά την ΕΕ οφείλεται σε διαρθρωτικά προβλήματα.
Bobbing-Cockatoo-520 Λένε τα παπαγαλάκια της ευρώπης, ότι για αυτό θα είναι η μόνη χώρα που θα τιμωρηθεί  με επιτήρηση και άλλα, όχι γιατί είναι η μόνη στην ευρωζώνη με έλλειμμα, αλλά γιατί το έλλειμμα οφείλεται σε διαρθρωτικά προβλήματα…
Στη περίοδο της οικονομικής επιτήρησης, της ανέχειας, στη παρούσα φάση που το κράτος αναδιαρθρώνεται και απομένει με το ένα του πρόσωπο, αυτό της κρατικής βίας και καταστολής, ενώ αποβάλλει το όποιο προνοιακό φτιασίδι, ο ρόλος του κάθε Χρυσοχοίδη είναι αυτός ακριβώς:
Να καταδείξει ότι για την εξαθλίωση δεν ευθύνονται οι εξουσιαστές, αλλά κομμάτια της κοινωνίας, είτε αυτοί είναι μετανάστες, τοξικοεξαρτημένοι, άστεγοι, αγωνιζόμενοι, αναρχικοί.
Ο κάθε Χρυσοχοίδης θα δείξει τους αποδιοπομπαίους τράγους και θα σαλπίσει για κυνήγι μαγισσών, ώστε να εξασφαλίσει μια ορισμένη συναίνεση, που θα πετύχει το προχώρημα των σχεδιασμών  των κρατιστών

Όμως ο Χρυσοχοιδης προχώρησε ένα βήμα παραπέρα και έδειξε την κοινωνία ολόκληρη,  ως υπεύθυνη για όλα τα δεινά που πρέπει να ξεριζωθούν.
Την επόμενη μέρα, στις προαναγγελίες για αλλαγές στην ΕΛΑΣ και την πρόσληψη πτυχιούχων ρουφιάνων πολιτών  για τη δημιουργία «ειδικής υπηρεσίας πανελλαδικής εμβέλειας, που υποτίθεται θα διώκει το οικονομικό έγκλημα. Μέσα από την υπεροψία του θα αποκαλύψει  τα σχέδια των εξουσιαστών και την αντικοινωνική τους φύση:
«Στη χώρα μας επικρατεί εκρηκτικό κλίμα, ζούμε σε μια περίοδο έκρηξης της βίας και της ανομίας, γεγονός που οφείλεται στα έντονα κοινωνικά προβλήματα, τη διάλυση των υπηρεσιών και τη διείσδυση του οργανωμένου εγκλήματος σε όλα τα επίπεδα της οικονομίας[…] Το οργανωμένο έγκλημα με αλληλοσυνδέσεις διατρέχει ολόκληρη την κοινωνική δομή και υπάρχει κίνδυνος να τινάξει στον αέρα την κοινωνική ειρήνη»
Δηλαδή  η κοινωνία των ανθρώπων στο σύνολο της είναι αυτή που είναι παρανομεί και βιαιοπραγεί, πάντα κατά τον επιτυχημένο ΥΠ.ΠΡΟ.ΠΟ….
Οι διαχειριστές των κρατικών πραγμάτων, δεν διστάζουν πια να δείξουν πόσο εχθρικοί και αντικοινωνικοί είναι.
Η κοινωνία των ανθρώπων κατα τον ΥΠ.ΠΡΟ.ΠΟ είναι αυτή που έχει σαπίσει και διαφθαρεί, η εξουσία θα την φέρει στον ίσιο δρόμο με την βία, την καταστολή και όπου χρειάζεται με μεθόδους ρουφιανιάς και φαρ-ουεστ.
Με την οικονομική επιτήρηση, την περαιτέρω συρρίκνωση των όποιων κοινωνικών παροχών και τις αναδιαρθρώσεις που βασίζονται σε διακρατικές συμφωνίες.
Με λίγα λόγια, επιτήρηση και καταστολή θα πάνε χέρι-χέρι.  Το κράτος αναδιαρθρώνεταιμ αναβαθμίζεται για να επεμβαίνει ακόμα πιο  βίαια και απροκάλυπτα στις ζωές των ανθρώπων. Το κράτος ανενδοίαστα και χωρίς προσχήματα πια προχωρά στην εξόντωση των ανθρώπων.
Όμως οι σχεδιασμοί των κρατιστών, δεν έχουν λάβει υπόψη τους τις φυσικές αντιστάσεις που έχουν οι άνθρωποι στην υποδούλωση και τη σκλαβιά, τις παρακαταθήκες των εξεγερτικών στιγμών που είναι άπειρες στους αιώνες.
Δεν έχουν λάβει υπόψη τους τις πανανθρώπινες αξίες, της αλληλεγγύης, της αξιοπρέπειας, της ελευθερίας που κάθε άνθρωπος έχει μέσα του, είτε ήδη  το έχει συνειδητοποιήσει, είτε όχι ακόμα. Δεν έχουν λάβει υπόψη τους την φύση των ανθρώπων που είναι σύμφυτη με την ελευθερία. Ας αφήσουμε λοιπόν τον ΥΠ.ΠΡΟ.ΠΟ να μας αποκαλύπτει ξεδιάντροπα,  πόσο εχθρικοί είναι οι εξουσιαστές ενάντια στους ανθρώπους. Όσο πιο πολύ πέφτουν οι μάσκες, τόσο περισσότεροι άνθρωποι παύουν να τρέφουν αυταπάτες…


Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2009

Η «αποκλίνουσα» συμπεριφορά, πρόσχημα για μεγαλύτερη καταστολή


"κοινωνικοποίηση"«Ο όρος “παραβατικότητα” με τις ποικίλες συνιστώσες του και βαθμούς εκδήλωσης εκφράζει την απόκλιση και έκτροπη συμπεριφορά παιδιών και ανηλίκων εφήβων, η οποία εμφανίσθηκε και διογκώθηκε κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Η αποκλίνουσα αυτή συμπεριφορά δεν λαμβάνει πάντοτε την μορφή αξιόποινης εγκληματικής πράξης, ενώ σε μεγάλη έκταση δεν αποκαλύπτεται και δεν “καταγγέλλεται” από τα θύματά της, από τις οικογένειες των δραστών και το κοινωνικό περιβάλλον (διδακτικό προσωπικό, τοπική κοινωνία).

Από χρόνο σε χρόνο ωστόσο, κατά γεωγραφικές περιοχές, τοπικές κοινωνίες και ομάδες, όπως επίσης και κατηγορίες αυτής της έκτροπης συμπεριφοράς, επαυξάνεται ο εγκληματικός χαρακτήρας της, είτε αυτή αποκαλύπτεται κατ’ έγκληση των θυμάτων είτε προκύπτει από αυτεπάγγελτη δίωξη των αρμοδίων οργάνων. Τούτο βέβαια, και στις δύο περιπτώσεις, συμβαίνει σπανιότατα, γιατί ο χώρος διάπραξης των αξιόποινων πράξεων των ανηλίκων (οικογένεια, σχολείο, τοπική κοινωνία) αποκρύπτει και συγκαλύπτει αυτή την παράνομη συμπεριφορά λόγω ένοχης συνυπευθυνότητας (οικογένεια), προβαλλόμενης αναρμοδιότητας (σχολική κοινότητα), ανεύθυνης στάσης της τοπικής κοινωνίας και καιροσκοπικής πολιτικής των λοιπών φορέων κοινωνικοποίησης των ανηλίκων».

(Διονυσίου Γ. ΜΑΥΡΟΓΙΑΝΝΗ, Καθηγητού Κοινωνιολογίας, πρ. Πρύτανη του Δ.Π.Θ, Επιτίμου μέλους της ΕΛ.Ε.Σ.ΜΕ)

Ποιός ή ποιοί είναι αυτοί που θα κρίνουν ποιά είναι «αποκλίνουσα» συμπεριφορά παιδιών και εφήβων;

Τι προσπαθεί να πετύχει η κυριαρχία καθορίζοντας ποιες θα πρέπει να είναι οι αποδεκτές συμπεριφορές, έτσι ώστε όποιος λειτουργεί έξω από αυτές να κρίνεται επικίνδυνος και χρήζων ανάγκης εγκλεισμού, αναμόρφωσης και παρακολούθησης από «ειδικούς»;

Είχαμε γράψει και σε άλλη δημοσίευση πως «Όταν το κράτος προσφέρει “δικαιώματα”, όπως αυτό της “προστασίας των ανηλίκων”, αυτό σημαίνει πως επεκτείνει τους τρόπους ελέγχου στις ζωές των ανθρώπων».

Πρόσφατο παράδειγμα κρατικού ενδιαφέροντος για τους έφηβους μαθητές και τους γονείς τους η παρέμβαση του προϊστάμενου εισαγγελίας πρωτοδικών Θεσσαλονίκης με αφορμή τις καταλήψεις σχολείων.
Έστειλε προειδοποιητικό έγγραφο προς τους επικεφαλής των διευθύνσεων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, ανατολικής και δυτικής Θεσσαλονίκης, για τις συνεχιζόμενες καταλήψεις σε γυμνάσια και λύκεια της πόλης.

Ο προϊστάμενος Εισαγγελίας Πρωτοδικών, Δημήτρης Παπαγεωργίου ζητά «από τους διευθυντές να παρέμβουν ώστε, οι μαθητές να κατανοήσουν πως η συμπεριφορά τους στοιχειοθετεί το ποινικό αδίκημα της διακοπής και διατάραξης της ομαλής διεξαγωγής δημόσιας υπηρεσίας, και οι γονείς ότι, εάν δεν αποτρέπουν τους ανήλικους μαθητές από τη διάπραξη του παραπάνω αδικήματος, στοιχειοθετούν το ποινικό αδίκημα της παραμέλησης εποπτείας ανηλίκου.
Ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών προειδοποιεί ότι η μη συμμόρφωση στις επισημάνσεις θα δρομολογήσει ποινικές διαδικασίες για την επίλυση του προβλήματος που θα συνεπάγονται την επιβολή κυρώσεων από το νόμο»…

Με απλά λόγια και επειδή το αντιεξουσιαστικό Πασοκ, είναι αυτό που εισήγαγε και εφάρμοσε το νόμο που ποινικοποιεί τις καταλήψεις στα σχολεία, μετά τη μαθητική εξέγερση του 1998 επί υπουργού παιδείας Αρσένη, προειδοποιούν για τη συνέχεια…, η οποία κατά τους σχεδιασμούς τους έχει ως εξής:

Καταγγελίες και συλλήψεις για τους καταληψίες, ποινές για τους γονείς και εφαρμογή του νόμου, με πιθανή απομάκρυνση από τους γονείς και ενδεχόμενο εγκλεισμό των παιδιών για την αναμόρφωση τους…

Το υπόβαθρο το έχουν έτοιμο, ΜΚΟ που περιμένουν, κοινωνικοί λειτουργοί και ψυχολόγοι και φυλακές ανηλίκων, αναμορφωτήρια …για την «κοινωνικοποίηση» των ανηλίκων…
Αυτό που δεν υπολόγισαν στους σχεδιασμούς τους, είναι όλους εμάς, παιδιά, γονείς, συντρόφισσες και σύντροφους, φίλους και γείτονες. Να είναι σίγουροι πως για να πετύχουν τα σχέδιά τους, θα πρέπει να κάμψουν την ανάγκη των ανθρώπων για την επαναοικειοποίηση της σύμφυτης με την ύπαρξη τους ελευθερία.

Αν και αιώνες το προσπαθούν ακόμα δεν το έχουν καταφέρει. Οι καταπιεσμένοι βρίσκουν πάντα τον τρόπο να αγωνίζονται και να καταφέρνουν πλήγματα στην εξουσία, ενώ κάνουν βήματα προς την πανανθρώπινη ελευθερία. Κανένας νόμος, εισαγγελέας, ειδικός, οργανισμός και ΜΚΟ δεν θα καταφέρει να κάμψει την ανάγκη της απελευθέρωσης από τα δεσμά της σκλαβιάς. Και καλό θα είναι να μην το επιχειρήσουν…, με καμιά κυβέρνηση, είτε αυτή είναι αντιεξουσιαστική, είτε φιλελεύθερη. Γιατί τα παιδιά είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας για Ζωή.

Κι αυτή η λαχτάρα είναι που θα τους κάψει αργά ή γρήγορα…

Σύντροφοι/ες από Αναρχικούς/ες μέσα και έξω από σχολεία και σχολές

Τρίτη 16 Ιουνίου 2009

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΣΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ


ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΛΥΣΙΔΕΣ ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ!

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΣΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ.

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ:

ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ
ΜΕΘΥΣΜΕΝΑ ΞΩΤΙΚΑ
KILL THE CAT

και άλλοι.


ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ
ΣΑΒΒΑΤΟ 20 ΙΟΥΝΗ
8 Μ.Μ.

Τρίτη 19 Μαΐου 2009

Ναρκωτικά, ψυχότροπες ουσίες εξάρτηση. ΄Ενα ακομα μέσο για την επιβολή της κυριαρχίας και για το προχώρημα των σχεδιασμών της

Ναρκωτικά, ψυχότροπες ουσίες εξάρτηση. ΄Ένα ακόμα μέσο για την επιβολή της κυριαρχίας και για το προχώρημα των σχεδιασμών της.

Στη μακραίωνη ιστορία της η εξουσία εφευρίσκει και χρησιμοποιεί μέσα για τη πλήρη καθυπόταξη των ανθρώπων. Η εξαθλίωση των ανθρώπων και η υποταγή από τους κυρίαρχους δεν επιτυγχάνεται μόνο με τη σωματική και ψυχική βία .
Η ψευδαίσθηση ελευθερίας που έχουν καταφέρει να επιβάλλουν οι κυρίαρχοι δίνει το δικαίωμα να διαλέξεις το τρόπο καταστολής και εξαθλίωσης.
Αυτό γίνεται με την εξάρτηση των ανθρώπων από τη μισθωτή δουλεία, με την ανάθεσης της ζωής σε άλλους, με κατασκευασμένα από την εξουσία ιδεολογήματα για να δημιουργούν με χίλιους δυο τρόπους εξαρτημένους ανθρώπους, ώστε οι κυρίαρχοι να μπορούν να επιβάλλονται.
Οι εξαρτητικές σχέσεις που επιβάλλονται , μέσα από τη διαδικασία της εκπαίδευσης, της μισθωτής δουλείας, των καταναλωτικών προτύπων του life style , η αδράνεια και η παραίτηση διευκολύνουν το κράτος να εξουσιάζει ανενόχλητο με σκοπό την πλήρη υποταγή και την εξόντωση των ανθρώπων.

Σε αυτό το πλαίσιο προωθούνται αδίστακτα τρόποι ζωής με ψυχότροπες ουσίες που δίνουν την ψευδαίσθηση της φυγής και «ελευθερίας» από την άθλια πραγματικότητα που βιώνουν οι άνθρωποι.
Η εξάρτηση από τις ψυχότροπες ουσίες είναι ένα ακόμα σημαντικό μέρος της καταστολής και της επιβολής της κυριαρχίας.

Οι ψυχότροπες ουσίες που προωθούνται και επιβάλλονται, από το αλκοόλ με τις γκλαμουράτες διαφημίσεις και το life style μέχρι τα διάφορα χημικά ή φυσικά ψυχότροπα, σκοπό έχουν να προκαλέσουν εξάρτηση που με τη σειρά της θα επιφέρει την παραίτηση, την αλλοτρίωση, την εξαθλίωση προς χάρη των κρατιστών.
Αδίστακτα και με οποιοδήποτε μέσο επιχειρούν να εξοντώσουν την ανθρώπινη φύση και την έμφυτη ανυποταξία της. Να απομακρύνουν αυτό που τους τρομάζει περισσότερο την οργή και την εξεγερτική διάθεση των καταπιεσμένων.


Το κράτος δεν αντιμάχεται τη κατανάλωση ψυχότροπων ουσιών, αντίθετα τις προωθεί στο «νόμιμο» εμπόριο, όπως το αλκοόλ με τα καταναλωτικά πρότυπα της διασκέδασης και της ψευδαίσθησης ελευθερίας στα επικοινωνιακά σποτάκια, ή άλλες ψυχότροπες με το ιδεολόγημα της αυτοδιάθεσης , της ψευδαίσθησης ελευθερίας και το δικαίωμα της δήθεν αυτοδιάθεσης του ανθρώπινου σώματος .

Η κυριαρχία επιχειρεί να απενοχοποιηθεί και να κρύψει τους σκοπούς και τα μέσα τα οποία χρησιμοποιεί για τη πλήρη καθυπόταξη και τη χειραγώγηση των ανθρώπων. Σε αυτά τα πλαίσια το κράτος και τα τσιράκια του ΜΜΕ, ειδικοί επιστήμονες, φορείς και αλλοι μιλάνε με αγωνία για τη μάστιγα των ναρκωτικών και δημιουργούν για προκάλυμμα δομές για την απεξάρτηση και την φαινομενική θεραπεία των θυμάτων τους .
Μέχρι τώρα το κράτος στα πλαίσια των παροχών του διάφορα προγράμματα απεξάρτησης τα είχε εντάξει στο κρατικό σύστημα υγείας, έτσι μπορούσε να ισχυριστεί ότι παλεύει κατά των ναρκωτικών.
Το κράτος όμως και το κεφάλαιο αναδιαρθρώνονται για να επιβιώσουν , το λεγόμενο κράτος πρόνοιας συρρικνώνεται και η κοινωνική πολιτική περνάει στα χέρια ιδιωτών αφού είναι αναγκαία για την κοινωνική νομιμοποίηση τους.
Σε αυτό το πλαίσιο και οι ειδικοί επιστήμονες προκειμένου να διευκολύνουν τη κυριαρχία με το θράσος που τους δίνει η εξουσία την οποία υπηρετούν, ανάγουν το πρόβλημα της εξάρτησης σε ψυχιατρικά αίτια, και έλλειψη ορμονών.
Με αυτό το τρόπο οι κυρίαρχοι που δημιουργούν το πρόβλημα απενοχοποιούνται και το πρόβλημα πλέον αφορά μόνο ασθενείς και ειδικούς,
Ο ανθρωπισμός των κυριάρχων εκδηλώνεται με τη σύσταση ΜΚΟ για κάθε θύμα τους.
Έτσι οι αποφυλακισμένοι αποκτούν τον καλό τους προστάτη για την επανένταξη τους στη κοινωνία, ο οποίος με τη βοήθεια της κοινωνίας των πολιτών, (βλέπε χορηγούς) θα σκύψει στοργικά πάνω τους για να τους εντάξει στη παραγωγική διαδικασία κατά το συμφέρον του.
Αντίστοιχα κρατικοί οργανισμοί απεξάρτησης μετατρέπονται σε ιδιωτικούς μη «κερδοσκοπικού» χαρακτήρα , ετοιμάζοντας απλά απεξαρτημένους και πειθήνιους χρήσιμους δούλους τους οποίους μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι εργοδοτικές εταιρίες χορηγοί με τις οποίες συνεργάζεται ο οργανισμός.
Με αυτό το τρόπο κράτος και κεφάλαιο ενδύονται το μανδύα του καλού Σαμαρείτη και παράλληλα δημιουργούν στρατιές πιστών επανενταγμένων και «απεξαρτημένων» ανθρώπων που μετά τη πρέζα ή την αποφυλάκιση, χρωστάνε και εξαρτούν την ύπαρξη τους από τους «σωτήρες» τους.
Δηλαδή έντεχνα παραμένουν ολοκληρωτικά και εξαρτημένοι και υποταγμένοι.

Το πρόβλημα των ναρκωτικών για κράτος και κεφάλαιο δεν είναι φυσικά η γενεσιουργός αιτία που είναι οι εξουσιαστικές δομές στη κοινωνία, ούτε φυσικά η τύχη των θυμάτων που έχουν δημιουργήσει.
Απλά αναζητά τρόπους νομιμοποίησης του προβάλλοντας το προνοιακό του χαρακτήρα.
Η «μάχη» του κράτους ενάντια στα ναρκωτικά, δεν είναι αγώνας ενάντια στις εξαρτήσεις που είναι βασικό συστατικό της επιβολής του. Είναι ένα κατασκευασμένο ιδεολόγημα που χρησιμοποιείται ως μέσο από τους εξουσιαστές για να απομακρύνουν τη δυνατότητα κατανόησης του προβλήματος, που είναι η εξάρτηση από τα ναρκωτικά που κατασκευάζονται και διακινούνται από το κράτος και τα τσιράκια του.
Για τους αναρχικούς το ζητούμενο δεν είναι να απεξαρτηθούν μόνο κάποιοι άνθρωποι, ή να εξαφανιστούν οι εξαρτημένοι χρήστες και η πρέζα από τις πλατείες και να πάνε κάπου αλλού. Αλλά να πάψει να υπάρχει η πρέζα , η εξάρτηση, η εξαθλίωση, η καθυπόταξη σε κάθε μορφή της.
Το κράτος πουλάει τα ναρκωτικά, είτε ντύνοντας τα με το ιδεολόγημα της ανυπακοής, είτε με τα καταναλωτικά πρότυπα που προωθεί.
Σε αυτά τα πλαίσια οι αναρχικοί δεν αναλαμβάνουν το ρόλο του τοποτηρητή πλατειών και την εκδίωξη εξαρτημένων , εξαθλιωμένων ανθρώπων θυμάτων. Δεν εμφορούνται από κατασκευασμένα ιδεολογικά προτάγματα περί καθαρότητας και ιστορικότητας χώρων. Κατανοούν ότι οποιαδήποτε παροχή κράτους και κεφαλαίου δήθεν για την θεραπεία κάποιων απο τα θύματα τους είναι πρόσχημα για τη διαιώνιση της κυριαρχίας και της επιβολής μέσω των εξαρτητικών σχέσεων

Οι αναρχικοί αγωνίζονται ενάντια σε κάθε εξάρτηση κάθε εξαρτητική σχέση .



Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ, ΣΤΗΝ ΕΞΑΡΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ, ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΞΟΥΣΙΑ


Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΞΑΡΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΒΑΣΙΚΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΑ

Δευτέρα 27 Απριλίου 2009

Η ΠΟΛΗ ΕΙΝΑΙ ΦΥΛΑΚΗ ΔΕΝ ΕΞΩΡΑΪΖΕΤΑΙ, ΔΕΝ ΑΝΑΠΛΑΘΕΤΑΙ, ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΤΑΙ…

Η ΠΟΛΗ ΕΙΝΑΙ ΦΥΛΑΚΗ
ΔΕΝ ΕΞΩΡΑΪΖΕΤΑΙ, ΔΕΝ ΑΝΑΠΛΑΘΕΤΑΙ,
ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΤΑΙ…


Η χωροταξία των πόλεων, όπως αυτή αναπτύχθηκε κατά την βιομηχανική και μεταβιομηχανική φάση της κυριαρχίας, αποτελεί μια δομή αντικοινωνική και εχθρική προς τον άνθρωπο και τη φύση.
Μέσα σε αυτές στοιβάζονται οι άνθρωποι, σαν αναλώσιμο υλικό. Οι πόλεις είναι δομημένες έτσι ώστε οι εξουσιαστές με ευκολία να μπορούν να ελέγχουν και να καταστέλλουν τους καταπιεσμένους. Η συμπίεση, η σύνθλιψη, η εκμετάλλευση, είναι το μέσο (η επιδίωξη) για την διαιώνιση της κυριαρχίας των εξουσιαστών.
Οι ζώνες παραγωγής, κατοίκησης και κατανάλωσης, όπως διαμορφώνονται από τους εκμεταλλευτές, είναι το τρίπτυχό πάνω στο οποίο συντίθεται η καθημερινή καταπίεση της μισθωτής σκλαβιάς και η αλλοτρίωση μέσα στο αστικό τοπίο.
Το παραπάνω τρίπτυχο δεν διαφέρει από τη ζωή των φυλακισμένων, εργασιακά κάτεργα, χώροι προαυλισμού-χώροι ψυχαγωγίας, σχολεία- φυλακές και τα κελιά για τον ύπνο, πάντα κάτω από το άγρυπνο βλέμμα των κρατικών οργάνων – δεσμοφυλάκων.
Η διαχωριστική γραμμή μεταξύ ελευθερίας και φυλακής σε αυτό το πλαίσιο της καταπίεσης και της διαρκούς καταστολής είναι μόνο η «ελευθερία» του να διαλέγει κανείς την φυλακή του.
Η πόλη δεν είναι παρά μια φυλακή που προσπαθεί να δείχνει πιο ελκυστική. Όπου οι αρχιτεκτονικές αναπλάσεις, οι λίγοι θύλακες πρασίνου και τα γκλαμουράτα και μη μαγαζιά και κτίρια, κάνουν την διαρκή επιτήρηση και τον άμεσο και έμμεσο έλεγχο της εξουσίας να παρουσιάζεται πιο υποφερτός στους καταπιεσμένους.
Η ύπαρξη ελάχιστων "ελεύθερων" χώρων μέσα στις πόλεις είναι μια αυταπάτη, αφού είναι στην ευχέρεια του κράτους να τους διαχειριστεί όπως επιθυμεί.
Επομένως κάθε προσπάθεια εξωραϊσμού και ανάπλασης τους από τα πάνω ή κάθε προσπάθεια αυτοδιαχείρισης και αυτοοργάνωσης τους από τα κάτω, όταν γίνεται με όρους συνδιαλλαγής και συναίνεσης με την εξουσία δεν αποτελεί παρά μια απάτη, είναι συνδιαχείρηση και συνιστά ανάθεση.

Πρακτικές και μέσα όπως οι καταλήψεις και η απελευθέρωση κοινωνικών χώρων, συνεισφέρουν από την στιγμή που η οικειοποίηση γίνεται για την δημιουργία μιας κοινότητας αγώνα η οποία δρα με σκοπό τη καταστροφή κάθε εξουσίας στο δρόμο για την κοινωνική απελευθέρωση.
Μέσα σε αυτά τα πλαίσια όσοι καταπιεσμένοι αντιλαμβάνονται την θέση τους οργανώνουν την επίθεσή τους στον κόσμο της καταπίεσης. Τίποτα δεν θα τους ικανοποιήσει παρά μόνο το να οικοδομήσουν πάνω στις στάχτες του έναν κόσμο ελευθερίας, αλληλεγγύης και ισότητας.
Η κοινωνική δράση παίρνει διαφορές μορφές μέσα στα πλαίσια του αγώνα για την ελευθερία και την αναρχία.
Παίρνει την μορφή της επίθεσης σε κρατικούς και καπιταλιστικούς στόχους, την κατάληψη κτιρίων προκείμενου να μετατραπούν σε κέντρα αντίστασης και διάχυσης της αναρχικής άποψης, την αλληλεγγύη σε κάθε καταπιεσμένο που αγωνίζεται, καταστέλλεται και φυλακίζεται.

Σε αυτά τα πλαίσια κάθε συνδιαλλαγή, κάθε αίτημα που δημιουργεί την ψευδαίσθηση της δυνατότητας καλυτέρευσης των συνθηκών καταπίεσης, κάθε ψευδαίσθηση νίκης στην προσπάθεια εξωραϊσμού του αστικού τοπίου, κάθε εμμονική ενασχόληση σε τοπικιστικό επίπεδο με κτηματομεσιτική προσδοκία, λειτουργούν, σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης, αποπροσανατολισμού και ως τροχοπέδη στον αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση.
Αυτοδιαχειριζόμενα εφευρήματα θεσμών, φορέων και πρωτοβουλιών που αναπαράγουν τις εξουσιαστικές σχέσεις και την συνδιαλλαγή με την εξουσία, έχουν σαν αποτέλεσμα την απονοηματοδότηση και την καταστολή των κοινωνικών αγώνων.

Η ακηδεμόνευτη κοινωνική δυναμική που απελευθερώθηκε με την κοινωνική εξέγερση του Δεκέμβρη αποδεικνύει ότι κάθε αυταπάτη για καλυτέρευση των συνθηκών έχει τελειώσει.
Κάθε ψήγμα συνδιαλλαγής και ανάθεσης έχει ξοφλήσει. Το καταστροφικό πάθος που διοχετεύθηκε τις μέρες της κοινωνικής εξέγερσης δεν ήταν παρά πάθος για δημιουργία και ελευθερία.
Το πάθος για δημιουργία δεν μπορεί παρά να είναι και πάθος για καταστροφή του κράτους και κάθε εξουσιαστικής δομής μέσα στην κοινωνία.
Οι αγωνιζόμενοι θα βρεθούν πάλι στα οδοφράγματα, εκεί που κτίζεται η πανανθρώπινη ελευθερία.


ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΤΑΧΤΕΣ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ, ΘΑ ΧΤΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΥΡΙΑΝΗ ΕΥΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ…


Αναρχικοί-ες, Αντιεξουσιαστές-στριες μέσα και έξω από σχολεία και σχολές

Τρίτη 7 Απριλίου 2009

Συγκέντρωση αλληλεγγύης ΠΟΡΕΙΑ Σάββατο 11 Απριλίου ώρα 12 Πλατεία Ελευθερίας Κορυδαλλού

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ

Το κράτος κατέχει την νομιμότητα της μονοπώλησης της βίας και έτσι καταφέρνει να επιβάλλεται και να καταπιέζει, διαιωνίζοντας με αυτό το τρόπο την εκμετάλλευση και τις εξουσιαστικές σχέσεις μέσα στη κοινωνία.
Η κοινωνική εξέγερση του Δεκέμβρη , υποδηλώνει την γενικευμένη ανυπακοή απέναντι στο κράτος και τους θεσμούς του.
Οι εν ψυχρώ δολοφονίες από μπάτσους, οι συλλήψεις και προφυλακίσεις κατά την εξέγερση, τα πογκρόμ απέναντι σε καταπιεζόμενους, η πολιορκία της περιοχής των Εξαρχείων από την αστυνομία, η εκτεταμένη χρήση χημικών, οι άγριοι ξυλοδαρμοί των εξεγερμένων και μη, η επαπειλούμενη άρση του ασύλου κατά την εξέγερση, η άγρια καταστολή στις πορείες, οι προαναγγελίες του κράτους για εξοπλισμό της αστυνομίας με διάφορα κατασταλτικά μέσα, οι έφοδοι σε σπίτια συντρόφων, οι απειλές προς καταληψίες μαθητές, η αστυνομοκρατία σε γειτονίες και σταθμούς ΜΜΜ, η παραπληροφόρηση και ο αποπροσανατολισμός από τα ΜΜΕ δεν μας φοβίζουν αλλά μας εξοργίζουν.
Δεν ζήσαμε καμιά «νεολαιίστικη» εξέγερση, αυτό που έγινε και δεν έχει σβήσει ακόμα, είναι κοινωνική εξέγερση, που σε αυτήν συμμετέχουν όσοι καταπιεσμένοι αντιλαμβάνονται τη θέση τους. Δεν χρειάστηκε καμιά πρωτοπορία, ούτε καμιά επαναστατική θεωρία, ο δρόμος της ακηδεμόνευτης σύγκρουσης και της αδιαμεσολαβητής δράσης οδηγεί από μόνος του τους ανθρώπους προς την ελευθερία. Η επαναστατική βία της αχειραγώγητης μάζας, αυτό κάνει τους εξουσιαστές να τρέμουν σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, όταν βρίσκουν την βία απέναντι στη βία τους.
Ο φόβος τους φανερώνεται παραδειγματικά με τον τρόπο που διέλυσαν συγκέντρωση αντιεξουσιαστών στο Παρίσι πριν αρχίσει προγραμματισμένη πορεία στις 24/1. Την ίδια μέρα που η πορεία αλληλεγγύης για τους συλληφθέντες της εξέγερσης στην Αθήνα δέχθηκε άγρια καταστολή.
Οι εξεγέρσεις δεν μπαίνουν σε μουσεία αλλά είναι ζωντανές σε κάθε κοινωνία, οι εμπειρίες και τα βιώματα που αφήνουν πίσω τους δείχνουν τον δρόμο και εμπλουτίζουν τον αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση και την αναρχία. Χωρίς ηττοπάθεια και καταγγελτικό ύφος οι κοινωνικοί αγώνες συνεχίζονται, δεν αναδιπλώνονται ούτε συρρικνώνονται. Η αντικρατική πάλη υποδηλώνει ταυτόχρονα την αλληλεγγύη στους ομήρους του κράτους και σε όσους υποφέρουν απ’ τους θεσμούς του. Η αλληλεγγύη είναι βασικό στοιχείο για την συνέχιση του αγώνα

Συγκέντρωση αλληλεγγύης
ΠΟΡΕΙΑ
Σάββατο 11 Απριλίου ώρα 12
Πλατεία Ελευθερίας Κορυδαλλού


Ανοιχτή συνέλευση εξεγερμένων για τους φυλακισμένους της εξέγερσης

Συσπείρωση Αναρχικών

Video Η εξέγερση δεν είναι ουτοπία...Δεκέμβρης 2008



downlowad


Η εξέγερση δεν είναι ουτοπία...
Δεκέμβρης 2008

Βία είναι πρώτα και πάνω απο όλα οι συνθήκες καθημερινής σωματικής και διανοητικής καταπίεσής που επιβάλλονται από τους κυρίαρχους.Υπάρχουν όμως και κάποιες εξεγερτικές στιγμές που τους την επιστρέφουμε στα μούτρα…
Ανέκαθεν, στις ανθρώπινες κοινωνίες υπήρξαν αγωνιζόμενες μερίδες ανθρώπων που αντιλήφθηκαν την εκμετάλλευση που βιώναν και αναζήτησαν τρόπους για επανάκτηση της κλεμμένης ελευθερίας τους
Η κοινωνική αντιβία αντιπαρατίθεται στην καθημερινή βία των κυριάρχων με διάφορους τρόπους, καθημερινά γύρω μας και σε διάφορες μορφές εκδηλώνεται ο κοινωνικος πόλεμος.

Οι εξουσιαστές ανέκαθεν προσπαθούσαν να απονοηματοδοτήσουν τις κοινωνικές εξεγέρσεις και αντιστάσεις, τις τοποθετούν στα πλαίσια της απλής παρέκκλισης από την υποταχτική ομαλότητα.
Οι διαθέσεις χειραφέτησης των εξεγερμένων παρουσιάζονται ως ανάγκη για μεταρρυθμίσεις και αναδιοργάνωση της κρατικής επιβολής.
Οι εξεγερσιακές στιγμές αποτελούν, η καθεμια απο αυτές, παρακαταθήκη στον αγώνα των καταπιεσμένων και εμπλουτίζουν με νέα χαρακτηριστικά τον αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση και την Αναρχία
Ανέκαθεν, στις ανθρώπινες κοινωνίες υπήρξαν αγωνιζόμενες μερίδες ανθρώπων που αντιλήφθηκαν την εκμετάλλευση που βιώναν και αναζήτησαν τρόπους για επανάκτηση της κλεμμένης ελευθερίας τους
Η κοινωνική αντιβία αντιπαρατίθεται στην καθημερινή βία των κυριάρχων με διάφορους τρόπους καθημερινά γύρω μας και σε διάφορες μορφές εκδηλώνεται ο κοινωνικος πόλεμος.

Οι εξουσιαστές ανέκαθεν προσπαθούσαν να απονοηματοδοτήσουν τις κοινωνικές εξεγέρσεις και αντιστάσεις. Τις τοποθετούν στα πλαίσια της απλής παρέκκλισης από την υποταχτική ομαλότητα.
Οι διαθέσεις χειραφέτησης των εξεγερμένων παρουσιάζονται ως ανάγκη για μεταρρυθμίσεις και αναδιοργάνωση της κρατικής επιβολής.Οι εξεγερσιακές στιγμές αποτελούν, η καθεμια απο αυτές, παρακαταθήκη στον αγώνα των καταπιεσμένων και εμπλουτίζουν με νέα χαρακτηριστικά τον αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση και την Αναρχία
Η κοινωνική εξέγερση του Δεκέμβρη δεν ήταν κανενος είδους παρθενογένεση αλλα μια κατασταση τροφοδοτούμενη απο τους κοινωνικους αγώνες του παρελθόντος

Στις 6 Δεκέςμβρη 2008
μπάτσος δολοφονεί τον Α.Γρηγορόπουλο.
Το γεγονός λειτούργησε ως αφορμή για την πυροδότηση των πιο σημαντικών εξεγερσιακών γεγονότων της μετεμφυλιακής εποχής
Αμέσως μετά την δολοφονία ξεσπούν συγκρούσεις στα Εξάρχεια και καταλαμβάνεται το Πολυτεχνείο.Ταυτόχρονα ξεσπούν συγκρούσεις και σε αλλα σημεία της Αθήνας και καταλαμβάνονται η ΑΣΟΕΕ και η Νομική. Οι συγκρούσεις γρήγορα εξαπλώνονται σε όλη την Ελλάδα.
Το Πολυτεχνείο καταλαμβάνεται αμέσως μετά απο τη δολοφονία του Αλέξανδρου.Το πολυτεχνείο και οι δρόμοι γύρω από αυτό παραμένει το επίκεντρο των συγκρουσιακών γεγονότων και θα κρατήσει άσβεστη τη φλόγα της εξέγερσης για τις επόμενες βδομάδες
Κυριακή 7.12 Η εξέγερση φουντώνει
Οι πορείες και οι οδομαχίες της μέρας αυτής, σε πολλές πόλεις με αποκορύφωμα την πορεία στην Λ. Αλεξάνδρας καταδεικνύουν τι πρόκειται να ακολουθήσει
8/12
Δευτέρα πρωί και χωρίς κανένα συντονισμό τα σχολικα κολαστήρια κλείνουν, μαθητικές επιθέσεις σε αστυνομικά τμήματα εκδηλώνονται σε όλη την χώρα. Κλείνονται δρόμοι και εξεγερμένοι μαθητές επιτίθενται σε αστυνομικά τμήματα
Το απόγευμα στις κεντρικές πορείες που καλέστηκαν στις μεγάλες πόλεις και πάρα τις εκκλήσεις για ηρεμία και νομιμότητα οι εξεγερμένοι ξεχύνονται στούς δρόμους και επιτίθενται ανεξέλεγκτα
στα σύμβολα εξουσίας και της κατανάλωσης, η μητρόπολή φλέγεται.
Κρατικά και καπιταλιστικά κτίρια και οχήματα καταστρέφονται


Τρίτη 9 Δεκέμβρη, ημέρα της κηδείας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, συγκρούσεις ξεσπούν στη διάρκεια πορείας των μαθητών στο Σύνταγμα, γύρω από το νεκροταφείο, γίνονται επιθέσεις σε τμήματα σε άλλες πόλεις, συγκρούσεις και στη Θεσσαλονίκη, ενώ το βράδυ...συνεχίζονται οι συγκρουσεις γύρω απο το Πολυτεχνείο και την ΑΣΟΕΕ
Η κοινωνική εξέγερση του Δεκέμβρη όμως, δηλώνει την γενικευμένη ανυπακοή απέναντι στο κράτος και τους θεσμούς του. Οι πορείες, οι συγκρούσεις, οι επιθέσεις σε κρατικούς και καπιταλιστικούς στόχους για τις επόμενες δυο βδομάδες, σε ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο, αλλά και στο εξωτερικό λάβωσαν ανεπανόρθωτα την ήδη απονομιμοποιημένη εξουσία.

Οι συλλογικές διαδικασίες δράσης και διαβίωσης στεγάστηκαν σε απελευθερωμένους χώρους (καταλήψεις σχολών, σχολείων, δημοσίων κτηρίων) οι οποίοι λειτούργησαν με αντιιεραρχικές και αυτοοργανωμένες μορφές λήψης αποφάσεων με σκοπό την αντιπληροφόρηση και τη διάχυση των επαναστατικών πρακτικών.
Η κρατική καταστολή παρεισφρύει σε κάθε κοινωνική δραστηριότητα. Ησυχία, τάξη και ασφάλεια ήταν πάντα το δόγμα για να στηρίζονται τα συμφέροντα των εξουσιαστών.

Σε όλη τη διάρκεια της εξέγερσης συλλαμβάνονται 303, οι 68 κρατούνται στα κελιά της δημοκρατίας.

Η αλληλεγγύη για τους φυλακισμένους της εξέγερσης, είναι μέρος της συνέχισης του αγώνα και εκφράζεται έμπρακτα με πολύμορφες δράσεις
Δεν ζήσαμε καμιά «νεολαιίστικη» εξέγερση, αυτό που έγινε είναι κοινωνική εξέγερση, που σε αυτήν συμμετέιχαν όσοι καταπιεσμένοι αντιλαμβάνονται τη θέση τους
Δεν χρειάστηκε καμιά πρωτοπορία, ούτε καμιά επαναστατική θεωρία, ο δρόμος της ακηδεμόνευτης σύγκρουσης και της αδιαμεσολάβητης δράσης σε συνδυασμό με την συνείδηση οδηγεί από μόνος του τους ανθρώπους προς την ελευθερία.
Τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στον ελλαδικό χώρο και στο εξωτερικό αντανακλούν ένα μικρό μόνο μέρος της οργής που τρέφουν οι καταπιεσμένοι και οι απανταχού κολασμένοι.
Η επαναστατική βία της αχειραγώγητης μάζας, αυτό κάνει τους εξουσιαστές να τρέμουν σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, όταν βρίσκουν την βία μας απέναντι στη βία τους
Προμηνύουν την αδιαμεσολάβητη ρήξη για την ανελέητη καταστροφή του κράτους και την κατάλυση κάθε εξουσίας.

Α/Α μέσα και έξω από σχολεία και σχολές

Παρασκευή 27 Μαρτίου 2009

Παρασκευή 16 Ιανουαρίου 2009

Κείμενο για την εξέγερσή και την καταστολή

ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΩΡΑ , ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΠΑΝΤΑ!


Η κρατική δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από το ένστολο καθίκι Κορκονέα ήταν η πιο ακραία έκφραση βίας που λαμβάνουμε καθημερινά από τους εξουσιαστικούς θεσμούς και νοοτροπίες . Οι πρακτικές αυτές δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά αλλά μία εξουσιαστική πραγματικότητα που καλλιεργείται από τον κρατικό μηχανισμό σαν άλλη μια μορφή καταστολής. Δεν είναι λίγες οι φορές που αγωνιστές, μετανάστες και όχι μόνο έχουν δολοφονηθεί από το κράτος.
Το γεγονός αυτό αποτέλεσε το έναυσμα για εκτεταμένα συγκρουσιακά γεγονότα που έλαβαν τη μορφή γενικευμένης εξέγερσης : συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής , καταστροφές κρατικών και καπιταλιστικών στόχων όπως τράπεζες, Α.Τ. , περιπολικά, κλούβες των ΜΑΤ, υπουργεία …Γενικευμένη απαλλοτρίωση του πλούτου και των αγαθών και επανοηματοδότηση του δρόμου. Η οργή των καταπιεσμένων μετουσιώθηκε σε γενικευμένη ανυπακοή και άρνηση ενάντια στο σύστημα και τους υποστηρικτές του.
Οι συλλογικές διαδικασίες δράσης και διαβίωσης στεγάστηκαν σε απελευθερωμένους χώρους (καταλήψεις σχολών, σχολείων, δημοσίων κτηρίων) οι οποίοι λειτούργησαν με αντιιεραρχικές και αυτοοργανωμένες μορφές λήψης αποφάσεων με σκοπό την αντιπληροφόρηση και τη διάχυση των επαναστατικών πρακτικών.
Η εξουσία βλέποντας την εξέγερση των καταπιεσμένων να αποκαλύπτει το σαθρό θεμέλιο του οικοδομήματος της δημοκρατίας και του ψευδοϊδεολογήματος της εθνικής ενότητας έδρασε άμεσα και κατασταλτικά. Το κλίμα τρομοκρατίας πλαισιώνεται από τη μεθόδευση της βίαιης καταστολής με εκτεταμένη χρήση χημικών, ξυλοδαρμούς, απελάσεις μεταναστών, συλλήψεις, αναίτιες προσαγωγές, κινητοποίηση παρακρατικών (φασιστοειδή ξεράσματα, ανεγκέφαλοι μπράβοι, καλοθελητές υπαλληλίσκοι και κάθε είδους «αγανακτισμένοι πολίτες» ) και όλα αυτά συνυφασμένα με τις ανάλογες δηλώσεις συγκάλυψης.
Το κράτος πιστό στις πρακτικές του και προκειμένου να τρομοκρατήσει τους εξεγερμένους μεθόδευσε ενέργειες όπως πυροβολισμός του μαθητή στο Περιστέρι, επίθεση με βιτριόλι σε συνδικαλίστρια, δολοφονικές επιθέσεις σε μετανάστες, επαπειλούμενη άρση του ασύλου, στοχοποίηση του αναρχικού χώρου με πογκρόμ στα Εξάρχεια, πληθώρα προσαγωγών και εισβολή σε σπίτια με πρόσχημα τις ένοπλες επιθέσεις στην Κοκκινοπούλου και στη Ζαϊμη, συλλήψεις – έως τώρα 303 ατόμων και 68 προφυλακίσεις

Όσο γι’ αυτούς που έσπευσαν να καπηλευθούν την κοινωνική εξέγερση αποσκοπώντας στην πολιτική υπεραξία η πραγματικότητα των ημερών του Δεκέμβρη ξεπέρασε κατά πολύ τον οποιονδήποτε πολιτικό χώρο και αντιτάθηκε σε οποιαδήποτε διαδικασία ανάθεσης και αντιπροσώπευσης. Όσοι στάθηκαν εχθρικά απέναντι σ’αυτήν την εξέγερση και με όποιο τρόπο το έκαναν, έχουν ήδη επιλέξει πλευρά στον κοινωνικοταξικό πόλεμο.
Τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στον ελλαδικό χώρο και στο εξωτερικό αντανακλούν ένα μικρό μόνο μέρος της οργής που τρέφουν οι καταπιεσμένοι και οι απανταχού κολασμένοι. Προμηνύουν την αδιαμεσολάβητη ρήξη για την ανελέητη καταστροφή του κράτους και την κατάλυση κάθε εξουσίας.


Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣ ΚΑΙ ΘΑ ΠΡΟΤΑΣΣΕΤΑΙ ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΑΜΕΣΗ ΚΑΙ ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ



ΑΝΑΡΧΙΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ!

ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ/ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΕΞΩ
ΑΠΟ ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΑΙ ΣΧΟΛΕΣ

συνέλευση κάθε Κυριακή στις 18:00 στο πολυτεχνείο
www.agria-xara.blogspot.com